Araştırmacılar, Pasifik Okyanusu tabanındaki Gofar transform fayında uzun yıllardır gözlemlenen ilginç bir durumu mercek altına aldı. Bu bölgede, her 5-6 yılda bir benzer büyüklükte depremler meydana geliyor ve sarsıntılar sürekli aynı noktalarda ortaya çıkıyordu. Indiana Üniversitesi liderliğindeki ekip, depremlerin bu sabit noktalarda durmasının sebeplerini araştırdı ve fay hattında yer alan özel ‘bariyer’ bölgeleri keşfetti. Bilim insanlarına göre, bu alanlar deprem enerjisinin daha büyük kırılmalara dönüşmesini engelleme işlevi görüyor.
Deniz tabanına yerleştirilen hassas sismometreler aracılığıyla binlerce küçük sarsıntı detaylı bir şekilde analiz edildi. Analizler sonucunda, fay hattının bazı kısımlarının çok sayıda küçük çatallı yapılar içerdiği belirlendi. Bu boşlukların deniz suyu ile dolduğu ve büyük bir deprem anında su ve gözenekli kayaların birlikte hareket ederek kırılmayı yavaşlattığı tespit edildi. Uzmanlar, bu mekanizmanın doğal bir ‘kill switch’ gibi işlev gördüğünü ve depremlerin büyümesini engellediğini ifade ediyor.
Bu keşif, benzer doğal fren mekanizmalarının dünyanın farklı okyanus faylarında da mevcut olabileceğini düşündürüyor. Özellikle büyük depremler açısından risk taşıyan bölgelerde yeni erken uyarı sistemlerinin geliştirilmesine önemli katkılar sağlayabilir. Araştırmacılar, Kaliforniya’daki Hayward Fayı gibi uzun süredir büyük bir deprem beklenen alanların artık farklı yöntemlerle incelenebileceği görüşündeler.
Uzmanlar, bu keşfin yalnızca yeni bir jeolojik yapı anlamına gelmediğini, aynı zamanda depremlerin neden bazı noktada aniden durduğunu açıklayan en güçlü bulgulardan biri olarak değerlendirildiğini belirtiyor. Araştırma ekibi, bu doğal fren bölgelerinin dünya genelindeki diğer aktif faylarda da bulunup bulunmadığını araştırmaya devam ediyor.
